آفات و بیماری های مهم ذرت ، سموم مورد نیاز و نحوه مبارزه با آنها

آفات و بیماری های مهم ذرت ، سموم مورد نیاز و نحوه مبارزه با آنها

هر گیاه و محصولی برای ارائه محصول بهتر قبل و بعد از کاشت نیاز به مراقبت دارد.از جمله عواملی که باید برای مراقبت از محصولات در نظر گرفته شوند مبارزه با آفت های محصول است.ذرت نیز مانند سایر محصولات کشاورزی آفت های خاص خود را دارد و برای مبارزه با این آفت ها باید چاره ای اندیشیده شود وگرنه بخش زیادی از محصول توسط این آفات از بین خواهند رفت.در این مقاله لیستی از مهمترین آفت ها و بیماری های ذرت را همراه با نحوه مبارزه با هر کدام از این آفت ها برای شما لیست کرده ایم تا با عملکرد به موقع مانع از رشد و خسارت این آفات به مزرعه خود شوید.

نوکاریز | آفت ها و بیماری های مهم ذرت :


1- سیاهک ذرت :
بیماری مزبور در سال های اخیر از مشهد و اطراف اصفهان گزارش شده است . نشانه های بیماری بیشتر در روی اندام های نر و ماده ذرت ظاهر شده و به طور کلی آلودگی جنینی می باشد . اسپور های عامل بیماری در خاک باقی می مانند و آلودگی خیلی زود در گیاهان ظاهر می شود ( هنگامی که گیاه 2 تا 3 برگ دارد ) . معمولا ً برجستگی و تورم هایی در تمام قسمت های هوایی گیاه و مخصوصا روی ساقه و میوه ها پدید می آید . قسمت های متورم شده ابتدا به رنگ خاکستری بوده و به تدریج به رنگ تیره یا سیاه در می آید و سرانجام قسمت های متورم شده یا کیسه مانند شکاف برداشته و اسپورهای قهوه ای متمایل به سیاه آزاد می گردند . برخی از ارقام حساس ، آلودگی های شدید تر از خود نشان می دهند برای مبارزه با این بیماری تا کنون روش مناسب و موثری پیدا نشده است . به طور کلی تناوب زراعی ( در زمین هایی که این بیماری مشاهده می شود باید مدت3 تا 4 سال از کاشت ذرت خودداری گردد ) و کاشت ارقام مقاوم توصیه می گردد.
در زیر چند مورد برای جلوگیری از رشد سیاهک ذرت را برای شما آورده ایم.
1- استفاده از هیبریدها و واریته هاي مقاوم عملی ترین و موثرترین راه کنترل بیماري است. هیچ رقمی نسبت به این بیماري مصون نیست اما برخی از هیبریدهاي پیشنهاد شده جهت کشت در مزرعه تا حدودي مقاومت از خود نشان داده اند. تغییرپذیري بالاي بیمارگر و بروز نژادهاي جدید عملا کار استفاده از ارقام مقاوم را دچار مشکل می نماید. نتایج اخیر بررسی واکنش هیبریدهاي دیررس و متوسط رس ذرت نسبت به عامل بیماري نشان میدهد که رقم ٧٠٧ KSC جزو متحمل ترینها نسبت به بیماري میباشد. رقم متوسط – زودرس سینگل کراس 400 مقاوم و ارقام سینگل کراس کرج 705 و 706 به عنوان نیمه مقاوم معرفی شده است. رقم زودرس سینگل کراس260 حساس و رقم سینگل کراس 704 نیمه حساس میباشد. ارقام ذرت شیرین حساسیت بیشتري نسبت به بیماري دارند.
2- سیاهک ذرت یک بیماري بذرزاد نیست بنابراین ضدعفونی بذور اثر کنترلی چندانی ندارد، هرچند که بسیاري از بذور تجاري قبل از عرضه به بازار توسط یک قارچ کش و یا گاهی حشره کش ضدعفونی میشوند که تا حدودي در از بین بردن اسپورهاي اندك موجود در سطح بذر میتواند موثر باشد. تیمار بذور با کربوکسین تیرام فقط از جنبه بهداشتی مهم است و مانع گسترش بیشتر بیماري می گردد. بنابراین استفاده از قارچ کش ها باید همراه با یک برنامه تلفیقی کنترل بیماري باشد. بیماري سیاهک معمولی ذرت یک بیماري سیستمیک نیست. بنابراین ضدعفونی بذور با قارچ کش ها در کنترل بیماري در گیاهان بالغ موثر نیست. محلول پاشی قسمت هوایی با قارچ کش هاي محافظتی نیز تاثیر چندانی ندارد زیرا آلودگی هاي هوایی در گیاه توسط اسپوریدي هایی حاصل میشود که در عمق قسمت هاي قیف مانند گیاه یا بین غلاف برگی و ساقه ها قرار دارند و به همین دلیل از دسترس سم دور هستند.
3- جلوگیري از وارد آمدن صدمات مکانیکی به گیاه و ممانعت از زخم شدن ریشه، ساقه و برگ در طی عملیات خاك ورزي تا حدي از ورود بیمارگر به گیاه جلوگیري کرده و در کاهش خسارت تاثیر مهمی دارد.
4- مبارزه با حشراتی که در گیاه ایجاد زخم می کنند و استفاده از ارقام مقاوم به این حشرات یکی دیگر از راهکارهاي کاهش خسارت است. چنانچه جمعیت حشرات بالا باشد، در جهت کاهش آلودگی حاصل از زخم هاي حشرات باید به محض ظهور سیلک هاي اولیه با کمک حشره کش هاي مناسب اقدام به مبارزه با آفت شود.
5- کوددهی متعادل و پرهیز از مصرف بی رویه کود ازته :
وقتی بافت هاي گیاهی رسید و بالغ و سخت شد قارچ عامل سیاهک قادر به آلوده کردن این بافت ها نیست. دادن کود مکرر و بیش از حد به خصوص کودهاي ازته باعث میشود گیاهان تولید بافت هاي گوشتی و آبدار جدید کنند که این بافت ها نسبت به آلودگی قارچی حساسیت بالایی دارند. بنابراین شدت و میزان بیماري در این گیاهان بیشتر است. خاك هایی که سرشار از کود هستند ممکن است محیط بسیار مناسبی براي زمستان گذرانی و جوانه زنی اسپورهاي سیاهک و تشدید بیماري در فصل زراعی بعدي شوند. از طرف دیگر گیاهانی که تحت تنش کمبود کود و مواد غذایی قرار گیرند هم مستعد آلودگی هستند. مصرف مناسب کود فسفاته احتمالا میزان وقوع بیماري را کاهش می دهد. استفاده از کود حیواناتی که از بذور آلوده به سیاهک تغذیه شده اند موجب گسترش و پراکنش بیشتر بیماري میگردد.
6- تناوب زراعی با گیاهان غیر میزبان متناسب با هر منطقه، حداقل سه ساله تا حدي میزان زادمایه قارچ را در خاك کاهش خواهد داد و در نتیجه شدت بیماري را در فصل زراعی بعدي کمتر می کند. به دلیل اختصاصی بودن این بیمارگر روي ذرت در بسیاري از مناطق میتوان از گیاهان زراعی دیگر متعارف در هر منطقه بصورت متناوب با ذرت استفاده کرد.
7- شخم عمیق و مدفون کردن بقایاي گیاهی آلوده باعث مدفون شدن اسپورهاي زمستان گذران شده و موجب کاهش آلودگی در فصل کشت بعدي می شود.
8- جمع آوري بقایاي گیاه آلوده نیز در جهت کاهش میزان آلودگی موثر است.
9- خسارت ناشی از علف کش ها موجب تشدید آلودگی می شود. اگر علف کش ها درست و به موقع استفاده نشوند با وارد کردن تنش و خسارت به گیاه موجبات تشدید بیماري را نیز فراهم خواهند کرد. تنش هاي گیاهی امکان بروز آلودگی را بیشتر میکند. بنابراین باید از بروز عوامل تنش زا در طول کشت ذرت ممانعت کرد.
10- در برخی مزارع کوچک تولید بذر می توان قبل از اینکه گال ها شکافته و پاره شوند آنها را با دست جمع آوري کرد و سوزاند. البته در یک منطقه این کار در سطح کلیه مزارع کوچک تولید بذر صورت گیرد تا نتیجه خوبی دست آید. بدیهی است این کار در سطوح وسیع قابل اجرا نیست.
11- رعایت بهداشت زراعی در مزرعه :
ابزارآلات کشاورزي نیز در گسترش عامل بیماري نقش دارند. در حین برداشت محصول با کمباین اسپورها در منطقه توسط باد پخش می شوند و از مزرعه اي به مزرعه دیگر می روند. اسپورهاي سیاهک توسط آب هاي زهکشی زمین آلوده نیز جابجا شده و موجب گسترش آلودگی می شود.


نوکاریز | علف های هرز مهم مزارع ذرت :


گیاه ذرت در مراحل اولیه رشد خود از حساسیت بیش تری نسبت به رشد علف های هرز برخوردار است . رشد گیاه ذرت در 3 تا 4 هفته ی اول نسبتا ً کند می باشد و در طی همین دوره علف های هرز می توانند رشد کرده و بر ذرت غالب شوند و با آن رقابت کنند . حداکثر رقابت عف های هرز با ذرت در طی دوره ی 6-2 هفته ی پس از کاشت صورت می گیرد و پاک نگه داشتن مزرعه از وجود علف های هرز در این دوره از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است.
مهم ترین علف های هرز مزارع ذرت عبارتند از :
سلمه تره ، قیاق ، تاج خروس ، یولاف وحشی ، توق مرغ ، اویار سلام ، سوروف ، گل گندم و ارزن وحشی
در زراعت هایی که فاصله ی ردیف های ذرت از هم زیاد تر باشد ، سطح بیش تری از خاک بدون پوشش باقی مانده و آفتاب بر آن می تابد که این کار موجب افزایش جوانه زنی و رشد علف های هرز می شود . یک اقدام کنترلی برای مبارزه با رشد این علف ها که بتواند در مراحل آغازین رشد گیاه ذرت ، علف های هرز را از بین ببرد ، بسیار مفید و لازم می باشد . استفاده از روش های سنتی دستی و نیز کولتیواتور دستی بین ردیف های کاشت ، می تواند تا حدی مفید باشد اما مسلما ً کافی نیست . برای مبارزه کامل با رشد علف های هرز باید عمل مبارزه دستی را چهار بار انجام داد که این روش گران و پر هزینه خواهد بود و به جای آن می توان از سم سیمازین استفاده نمود . استفاده از کولتیواتور نیز فقط علف های هرز بین ردیف ها را نابود می کند و قادر به از بین بردن علف های هرز روی ردیف ها نیست و بنابراین استفاده از آن نیز اثر کاملی ندارد .
استفاده از علف کش هایی که قادرند تا از استقرار بوته های علف های هرز در طول دوره ی 6 هفته ی اول رشد گیاه ذرت جلوگیری کنند ، در کشت این گیاه مفید است . گیاه ذرت نیز به بسیاری از علف کش ها مقاومت خوبی نشان می دهد . علف کش های آترازین ، سیمازین، بوتیلات ، آلاکلر ، فلوکلورالین ، متریبوزین و تربوترین ، در زمانی که به صورت پیش رویشی مصرف شوند اثر خوبی دارند . ترکیب دو سم آلاکلر و آترازین نیز اثر زیاد تری داشته و قادر است تا علف های هرز باریک برگ یک ساله و پهن برگ را کنترل نماید . دو علفکش آترازین و سیمازین اثر بیش تری بر روی علف های هرز پهن برگ دارند . در صورتی که آلاکلر از قدرت کنترل کنندگی زیاد تری بر روی باریک برگ های یک ساله تیره گرامینه برخوردار است . در مکان هایی با شرایط خشکی و بی آبی آترازین عملکرد بهتری دارد . از طرف دیگر آترازین نسبت به سیمازین اثر بیش تری بر باریک برگ های تیره گرامینه دارد . علف کش لینورون می تواند به گیاه ذرت نیز صدمه بزند و به همین دلیل باید به میزان کمتر و فقط در مزارعی که از ارقام مقاوم در آنها کشت شده است استفاده نمود .
از دیگر علفکش هایی که قادرند تا طیف وسیعی از علف های هرز را نابود کنند می توان به موارد زیر اشاره نمود : استوکلر ، دی متانامید ، متولاکلر ، پندی متالین ، اکسی فلورفن ، ایمازاکویین ، تیازوپیر و هالو سولفورون.
علفکش های پیش رویشی مثل نیکوسولفورون ، پریمو سولفورون ، پروسولفورون ، هالوسولفورون و فلومی کلراک نیز قادرند تا علف های هرز پهن برگ را کنترل نمایند . البته از مخلوط علف کش ها نیز برای افزایش اثر بخشی می توان استفاده کرد .


نوکاریز | آفت های مهم ذرت و نحوه مبارزه با آنها :


عواملی که باعث محدودیت تولید ذرت می شوند ، متنوع بوده که مهمترین این عوامل حشرات و کنه ها می باشند . این آفت ها از دره های مرتفع منطقه گرمسیری و نیمه گرمسیری گرفته تا زمین های پست مناطق گرمسیری و معتدل انتشار دارند و می توانند در هر مرحله ای از رشد محصول و به هر قسمتی از بوته حمله کنند و حتی در مرحله انبار داری خسارت می رسانند .
مهم ترین آفات ذرت در ایران عبارتند از :
1- پروانه ساقه خوار ذرت :
خسارت های وارده به ذرت توسط پروانه ساقه خوار ذرت :
در مراحل اولیه تغذیه لارو ها ، برگ های وسط بوته سوراخ می شوند . در مراحل بعدی ، لارو ها مخصوصا ً از محل اتصال بلال به ساقه می شود . لارو ها داخل چوب بلال نیز می گردند . بوته آلوده در اثر وزش باد و با کوچکترین تکان می شکند.
نحوه مبارزه با پروانه ساقه خوار ذرت :
زدن شخم های عمیق و از بین بردن علف های هرز و بقایای ذرت ضروری است . استفاده از دیازینون 20 % به میزان 5/2 % لیتر ، سومیتیون 50 % به میزان 5/1 لیتر و یا دیمیکرون 50 % به میزان 5/1 لیتر در هکتار هنگام تفریخ تخم ها و قبل از وارد شدن لارو ها به داخل ساقه توصیه می شود .
مناطق انتشار پروانه ساقه خوار ذرت :
این آفت در سال های اخیر اهمیت ویژه ای پیدا کرده و در استان های گیلان و مازندران روی ذرت خسارت شدیدی دارد . صدمه زیاد آفت از ذرت کاری دشت مغان اخیرا ً گزارش شده است .
2- پروانه گاما :
لارو ها دارای سه جفت پای سینه ای بوده و مانند لارو های پروانه های خانواده Geometridae وجبی راه می روند .
روش های مبارزه با پروانه گاما :
مبارزه شیمیایی که علیه سایر آفات ذرت انجام می گیرد ، جمعیت این آفت را نیز کنترل می نماید ، زیرا لارو های این پروانه نسبت به سموم فسفره خیلی حساس می باشند . در صورتی که احتیاج به مبارزه جداگانه علیه این آفت باشد می توان از لبایسید 50 % به میزان 5/2 لیتر ، فسدرین 24 % به میزان 2 لیتر و یا از سمومی که بر علیه برگ خوار چغندر قند به کار می روند ، در هنگامی که لارو های سنین اولیه ظاهر می شوند استفاده کرد .
مناطق انتشار آفت پروانه گاما :
این آفت به طور وسیع در اکثر مناطق ذرت کاری کشور انتشار داشته و لارو آن معمولا ً به طور مخلوط با لارو سایر پروانه ها روی ذرت فعالیت دارد .
خسارت های پروانه گاما به ذرت :
از تمام قسمت های برگ تغذیه می کنند .
پروانه تک نقطه ای برنج :
نحوه مبارزه با پروانه تک نقطه ای برنج :
در مزارع پرعلف ، خسارت آن زیاد است . خشک کردن باتلاق ها ، مرداب ها و آبگیرها توصیه می شود . سموم فسفره هنگامی که لارو های سن یک مشاهده می شوند . روی آفت مؤثر هستند . چون لاروها هنگام روز غالبا در پای بوته ها و زیر علف ها مخفی می شوند لذا باید میزان آب مصرفی در هکتار را هنگام سم پاشی بالا برد .
خسارت های پروانه تک نقطه ای برنج به ذرت :
تمام قسمت های نرم برگ ها را خورده و فقط رگبرگ اصلی را باقی می گذارند . این حشره طغیان دوره ای دارد . خسارت این آفت روی ذرت در استان گیلان شدید است .
مناطق انتشار پروانه تک نقطه ای برنج :
در استان های گیلان و مازندران به شدت پراکنده می باشد .
کرم قوزه یا کرم بلال :
این آفت میزبان های متعددی دارد ولی بیش از همه ذرت ، پنبه و گوجه فرنگی را مورد حمله قرار می دهد . خسارت این آفت در سال های اخیر روی ذرت رو به فزونی گذاشته و در اکثر مناطق ذرت کاری جزء آفات اقتصادی به حساب می آید .
روش مبارزه با کرم قوزه یا کرم بلال :
شخم عمیق پاییزه و یخ آب زمستانه باعث از بین رفتن ذخیره زمستانی آفت شده و از انبوهی جمعیت در سال بعد خواهد کاست . سموم شیمیایی کم دوام مانند دیپترکس 80 % به نسبت 5/1تا 2 کیلوگرم در هکتار توصیه می شود . سموم دیگری نظیر فسدرین 24 % به میزان 5/2 لیتر ، گوزاتیون ۵/۲ لیتر ، آرودرین 24 % به میزان 5/2 لیتر نیز توصیه شده اند . موقع مبارزه هنگامی است که اکثر تخم ها تفریخ شده و لارو ها وارد میوه نشده باشند .
مناطق انتشار کرم قوزه یا کرم بلال :
در اکثر مناطق ذرت کاری به خصوص در استان های مازندران و گیلان و در اردبیل ( دشت مغان ) انتشار دارد .
خسارت های کرم قوزه یا کرم بلال:
در مراحل اولیه رشد نبات سوراخ های تقریبا ً گرد روی برگ های جوان ایجاد و در مراحل بعدی از گل آذین نر ، نوک بلال و دانه ها تغذیه می کنند .
آفت برگ خوار چغندر قند :
لارو این آفت همه چیز خوار ( پولی فاژ ) است و یکی از آفات مهم چغندر قند می باشد و در بعضی از مناطق کشور نظیر استان های شمالی خسارت زیادی به ذرت وارد می آورد .
نحوه مبارزه با آفت برگ خوار چغندر قند :
علاوه بر مبارزه زراعی و کشت به موقع محصول از فسدرین 24 % به میزان 2 لیتر ، تیودان 35 % به میزان 5/2 لیتر ، دیپترکس 50 % به میزان 2 تا 3 لیتر و آزودرین 24 % به میزان 5/2 تا 3 لیتر در هکتار به محض تفریخ اکثریت تخم ها می توان استفاده نمود .
مناطق انتشار آفت برگ خوار چغندر قند :
تقریبا ً در تمام مناطق ذرت کاری ایران انتشار دارد .
خسارت های آفت برگ خوار چغندر قند :
برگ ها به صورت توری در آمده و سفید می شوند ، ولی در مراحل بعدی تغذیه لارو ها ، برگ ها به صورت مشبک در می آیند .
آفت شب پره زمستانی :
این آفت در اکثر مناطق ایران که ذرت کاشته می شود وجود دارد .
نحوه مبارزه با شب پره زمستانی :
مبارزه زراعی نظیر از بین بردن بقایای محصول و علف های هرز ، شخم و یخ آب در کاهش آفت مؤثر می باشد .
مبارزه شیمیایی با استفاده از آلدرین 40 % به میزان 5/2 تا 3 لیتر خالص در هکتار قبل از کاشت و یا بعد از کاشت و قبل از جوانه زدن می باید انجام شود . هم چنین طعمه پاشی با گامکسان ، سم پاشی با دیپترکس 50 % به میزان 2 لیتر در هکتار هنگام تفریخ تخم ها و یا استفاده از توکسافن به میزان 5/2 تا 3 لیتر برای ذرت دانه ای در هر هکتار توصیه می گردد.
خسارت شب پره زمستانی :
لاروهای این پروانه از پارانشیم برگ تغذیه کرده و در محل طوقه سبب قطع ساقه و آوند ها می گردند که در نتیجه بوته های قطع شده به زمین می افتد . خسارت این آفت در مزارع ذرت کرج تا 10 درصد تخمین زده شده است .

0 دیدگاه برای آفات و بیماری های مهم ذرت ، سموم مورد نیاز و نحوه مبارزه با آنها

  • هنوز برای این مقاله نظری ثبت نشده است.

دیدگاه شما